Emotionele brieven uit oud Koreaans graf

In een uitzonderlijk bewaard gebleven adellijk graf uit 1586 in de Zuid-Koreaanse stad Andong zijn zestien brieven aan de dode gevonden die van grote historische en culturele waarde zijn.

De brieven zijn bijna allemaal geschreven op papier - maar een is geschreven spreekt een grote emotionaliteit en liefde van familieleden voor de dode, Eung Tae, die overleed op 31-jarige leeftijd.

Het is voor het eerst dat een graf uit deze tijd volledig en zorgvuldig is onderzocht, schrijft een team van archeologen deze maand in het tijdschrift Antiquity. Het graf is zo goed bewaard gebleven omdat de kist in een kalksteenmengsel was gelegd dat zo hard werd als beton.

Het meest aangrijpend is een brief van zijn vrouw, die op Eung Tae’s borst lag. Het briefpapier is behoorlijk vol geschreven, en tijdens het schrijven een aantal maal gedraaid om er nog meer tekst tussen te wringen. Naast het hoofd van Eung Tae lagen schoenen die blijkens een begeleidend papier zijn vrouw van haar eigen haar gevlochten had.

Dat is een Koreaanse gewoonte om genezing af te dwingen, in dit geval dus tevergeefs. In het graf lagen ook brieven die geschreven waren toen Eung Tae nog in leven was. Zoals van zijn vader waarin deze hem herhaaldelijk waarschuwt voor een epidemie die uitgebroken was.

Hoe het met de weduwe en de twee kinderen van Eung Tae afloopt is niet bekend. Maar in 1623 leidde een neef van hem, Gwal, een couppoging tegen het koninklijke hof, waarbij hij uiteindelijk door medecoupplegers vermoord werd. Het hof nam daarna wraak op Gwals familie. Waarschijnlijk hebben Eungs vrouw en kinderen geleden onder deze vervolging.

De brief van Eung Tae’s weduwe:

‘Aan de vader van Won.

Je hebt altijd gezegd dat wij samen zouden blijven leven om op dezelfde dag te sterven. Waarom ben je nu toch alleen naar de hemel gegaan? Waarom ging je alleen en liet je mij en ons kind achter? Als we ’s nachts samen sliepen zei ik altijd tegen jou: liefste, zouden andere stellen van elkaar houden zoals wij? Zouden ze elkaar liefhebben als wij dat doen? Ik kan niet langer zonder jou leven. Ik hoop dat ik bij jou kan zijn. Mijn liefde voor jou, die is onvergetelijk in deze wereld. En mijn verdriet, het is zonder einde. Ik kan niet alleen verder leven met ons kind, terwijl ik vanaf nu jou moet missen. Lees alsjeblieft mijn brief en geef mij antwoord in mijn droom. Omdat ik hoop jouw woorden te horen in mijn droom heb ik deze brief in jouw grafkist gelegd, om met jou mee te sturen. Lees alsjeblieft mijn brief en geef mij antwoord in mijn droom. Je hebt gezegd dat je een boodschap had voor ons ontluikende kind, na zijn geboorte. Hoe kun je alleen weg gaan zonder een woord voor hem. Het kind in mijn zwangere buik, tegen wie moet hij vader zeggen na zijn geboorte? Kan ik al mijn verdriet vertellen in deze brief? Is er iets in de wereld dat treuriger is? Jij leeft nu in de hemel. Maar jij moet niet zo treurig zijn als ik. Ik kan maar een klein gedeelte van mijn liefde voor jou in deze brief beschrijven. Lees alsblieft mijn brief, en kom in mijn droom. Laat alsjeblieft je gezicht in mijn droom zien en zeg woorden tegen me. Ik geloof dat jij in mijn droom moet komen. Kom alsjeblieft in mijn droom en laat je gezicht zien, liefste. Ik heb eindeloos veel woorden voor jou, maar deze brief moet nu worden beëindigd. Vanuit huis, 1 juni 1586."